ถ้าย้อนกลับไปปลายปี 2023 นั่นคือช่วงเวลาที่ผมตัดสินใจทำสิ่งที่หลายคนบอกว่า “เสี่ยง” มากที่สุดในชีวิต —
การลาออกทั้งๆ ที่ยังไม่มีงานใหม่รองรับเลยสักที่
ผมจบสาขา คณะ Digital Innovation Technology จากมหาวิทยาลัยรังสิต พูดง่ายๆ คือเรียนมาทางด้านที่ใกล้กับ Digital และ Creative แต่ไม่ได้ลึกไปทางโปรแกรมมิ่งโดยตรง
แต่ชีวิตดันพาให้ไปฝึกงานเป็น Web Developer ที่บริษัทแห่งหนึ่ง (ขอไม่เอ่ยชื่อนะครับ)
ตอนแรกก็คิดว่า “เอาวะ ลองดู” เพราะรู้สึกว่ามันน่าสนใจดี และก็ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ ที่ไม่เคยเจอมาก่อน
จากฝึกงาน 4 เดือน กลายเป็นพนักงานเต็มตัว รวมๆ แล้วอยู่ที่นั่นประมาณ 9 เดือน
ถามว่าที่ทำงานแย่ไหม…ก็ไม่ถึงกับแย่ครับ
แต่ปัญหาหลักคือ
“เราไม่เข้ากับวัฒนธรรมองค์กร”มันมีหลายเรื่องที่เราคิดไม่เหมือนกัน มองไม่เหมือนกัน และยิ่งอยู่ไปก็ยิ่งรู้สึกว่า “นี่ไม่ใช่ที่ของเรา”
สุดท้ายผมเลยตัดสินใจ…ยื่นใบลาออกในวันที่ 1 ของเดือน และขอทำงานวันสุดท้ายสิ้นเดือนนั้นเลย
บริษัทก็มีการรั้งนะครับ ถึงขั้นเสนอเพิ่มเงินเดือนให้ด้วย
แต่ตอนนั้นในหัวผมมีแค่ความคิดเดียว
ฟีลแบบ startup agency มันสนุกนะ แต่ผมอยากรู้ว่าข้างนอกมันเป็นยังไง
ก็เลยตอบไปง่ายๆ เลยว่า “ไม่เป็นไรครับ 5555”
ตั้งแต่วันที่ยื่นลาออก ผมเริ่มสมัครงานทันที
ส่งไปมากกว่า 10 ที่
บางที่เรียกสัมภาษณ์
บางที่ไม่เรียกเลย
บางที่ผ่านรอบแรก ตกรอบถัดไป
ปัญหาหลักคือผมเป็น
Junior Developerแถมจบไม่ตรงสายอีก
เรียนรู้เอง ฝึกเอง
พื้นฐานก็ไม่ได้แน่นขนาดนั้น
ยิ่งบางบริษัทใหญ่ๆ เห็นว่า:
จบไม่ตรงสาย
มหาลัยเอกชน
โอกาสยิ่งยากขึ้นไปอีก
พูดตรงๆ ตอนนั้นคำถามพื้นฐานบางอย่างยังตอบไม่ได้เลย
ความมั่นใจ? แทบไม่มีครับ
ใกล้จะถึงวันออกจริง…แต่ยังไม่มีงานใหม่
มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายยากมาก
ทั้งกังวล ทั้งเครียด ทั้งตั้งคำถามกับตัวเองว่า
แต่ในเมื่อเลือกไปแล้ว ก็ต้องไปให้สุด
สุดท้าย…ผมก็ได้งาน
Offer ดีด้วย
แต่รู้ไหมว่าได้วันไหน?
ก่อนจะออกจริงแค่ไม่กี่วัน
ตอนนั้นโล่งแบบ…บอกไม่ถูกเลยครับ
แล้วผมก็บอก HR ไปแบบหน้าด้านๆ ว่า
เพราะตั้งแต่เรียนจบมา…ผมยังไม่เคยได้พักเลย
จบศุกร์ → จันทร์เริ่มงานทันที 555
คำตอบง่ายมาก
บ้านผมไม่ได้รวยนะครับ
ไม่ได้มี safety net อะไรขนาดนั้น
แต่บางครั้ง…ชีวิตมันก็ต้องตัดสินใจในจังหวะที่ยังไม่พร้อมนี่แหละ
ถ้าคุณกำลังคิดเรื่อง
การลาออกอยู่ตอนนี้
ผมมีคำแนะนำตรงๆ เลยนะ
ถ้าไม่อยากเสี่ยง → หางานใหม่ให้ได้ก่อน
ถ้าจะเสี่ยง → เตรียมใจให้พร้อมจริงๆ
อย่าหาทำแบบผมก็ได้ครับ…
เพราะบอกเลยว่า
การลาออกครั้งนั้น ไม่ได้ทำให้ผมเก่งขึ้นทันที
แต่ทำให้ผม “โตขึ้น” แบบก้าวกระโดด
มันสอนให้รู้ว่า
และบางที…